N-VA voert oneerlijk debat over De Lijn. Kostendekkingsgraad is stok om de hond te slaan.

Het voorstel van parlementsvoorzitter Jan Peumans en minister Geert Bourgeois om vooral op De Lijn besparen getuigt vooral van kortzichtig opportunisme. N-VA probeert op deze manier de besparingen bij bevoegdheden van andere ministers te leggen om zelf buiten schot te blijven. Maar om het begrotingsvraagstuk op te lossen zal een breed en volwassen debat nodig zijn. De Vlaamse regering moet zich op alle domeinen afvragen hoe ze best de Vlaamse samenleving kan ondersteunen.

Vlaams volksvertegenwoordiger Dirk Peeters: “Vlaanderen heeft nood aan een robuust en kwalitatief openbaar vervoer. Bourgeois en Peumans vergeten bijvoorbeeld dat Vlaanderen binnenkort door Europa een boete opgelegd krijgt omwille van de slechte luchtkwaliteit. Die betere luchtkwaliteit krijgen we in ieder geval niet door de Vlamingen nog meer naar de auto te laten grijpen. Dat is nochtans dreigt te gebeuren als we overhaast besparen bij De Lijn, want dat betekent minder dienstverlening, minder verbindingen en duurdere bustickets.”

De Lijn moet zorgzaam met haar middelen omgaan, maar als we minder files en meer propere lucht willen, dan zullen we het openbaar vervoer moeten aanmoedigen in plaats van af te bouwen. Dan zullen we ervoor moeten zorgen dat bussen meer instaan voor het woon-werk-verkeer, wat nu nog altijd ondermaats is. Dan zullen we op korte termijn moeten investeren in die plekken waar het collectief vervoer wel rendeert zoals in stedelijke en randstedelijke gebieden.

Ook volgens Groen! moet de kostendekkingsgraad omhoog. Maar dat mag niet door blind te snijden, maar door het aanbod van De Lijn te optimaliseren. Daar waar er een grote vraag is moet er een beter aanbod komen. Bovendien is de kostendekkingsgraad maar één aspect van het mobiliteitsbeleid. Groen!fractievoorzitter Filip Watteeuw: “De huidige discussie over de lage kostendekkingsgraad is een stok om de hond te slaan, een drogreden om, gebaseerd op korte termijninzichten, het openbaar vervoer te fnuiken.

Besparen doen we veel beter in de dure investeringen voor de ‘missing links’. Bijkomende weginfrastructuur doet Vlaanderen alleen nog verder dichtslibben en de financiering ervan zal de Vlaamse begroting nog vele jaren belasten.”