Muytersgate: nu de bladzijde omdraaien. Samenwerken is onze verdomde plicht

Prettig was het de voorbije dagen niet. Kissebissen over de mails van minister Muyters is niet echt het meest aangename tijdverdrijf. Ik heb wel een aantal keer geprobeerd om de discussies meer naar het beleid te trekken, maar dat is niet echt gelukt. De storm is ondertussen gaan liggen.

Er zijn harde en kwetsende zaken gezegd. Langs beide kanten. Toch moet het incident nu stoppen. Mensen zouden het niet begrijpen als rancune en andere negatieve gevoelens zouden blijven hangen en het debat verder verzieken. De minister, de oppositie en de meerderheid hebben nu de verdomde plicht om, ondanks alles, samen te werken. De uitdagingen voor Vlaanderen zijn enorm en we hebben op alle vlakken nood aan een krachtig beleid. Dus, weg uit de egelstellingen en constructief-kritisch samenwerken. Mijn fractie en ik zijn in ieder geval bereid om dit te doen.

Voor mijn fractie en mijzelf kwamen deze incidenten echt wel ongelegen. Zeker de laatste maanden lieten we van ons horen met inhoudelijk sterk uitgewerkte standpunten. Ikzelf legde dossiers op tafel rond nanotechnologie, de financiële gevolgen van de PPS-constructies, het personeelsbeleid van de VDAB, de onbereikbaarheid van bedrijventerreinen en de ecologische gevolgen van de binnenlandse vluchten. En dat is ook de manier waarop ik graag werk. Dossiermatig, inhoudelijk, op basis van feiten.

Maar incidenten zoals dit rond minister Muyters gaan natuurlijk vooral over de verhouding tussen regering en parlement, tussen partijen, tussen personen. Dat staat ver van die inhoudelijke dossiers. De burgers begrijpen dit ook veel minder of helemaal niet. Terecht natuurlijk. Toch komen dergelijke incidenten met een zekere regelmaat terug. Net omdat deze ruzies de verhoudingen definiëren zijn ze wellicht onvermijdelijk. Het conflict rond minister Muyters is wellicht ontstaan door de negatieve opbouw tussen meerderheid en minderheid sinds juni 2009. Al van in het begin van deze legislatuur is het erg moeilijk samenwerken. In om het even welk parlement bepaalt de meerderheid in hoeverre ze samenwerkt met de minderheidspartijen. De oppositie kan dat niet afdwingen of opleggen. In dit Vlaams parlement is de verhouding tussen meerderheid en minderheid gewoon slecht. Er is weinig of geen ruimte voor echte uitwisseling van ideeën. Iedere keer opnieuw wordt dit bewezen tijdens de stemmingen in de plenaire vergadering. Alle moties van de oppositie worden weggestemd, alle moties van de meerderheid worden goedgekeurd. Het is nu voor ons allemaal kwestie om dit achter ons te laten en terug naar de inhoud te gaan.